Lipiec 20 2018 20:30:50
Nawigacja
· Strona główna
· Artykuły
· Download
· FAQ
· Forum
· Linki
· Kategorie newsów
· Kontakt
· Galeria zdjęć
· Szukaj
· Forum studentów Biologii UAM
· wirusologia - notatki
· genetyka - notatki z ćwiczeń cz.1
· genetyka - notatki z ćwiczeń cz.1 v2
· genetyka - notatki z ćwiczeń cz. 2
· genetyka - notatki z ćwiczeń cz. 3
· genetyka - notatki z ćwiczeń cz. 4

 

Genetyka Człowieka - wykład 1



Imprinting genomowy (piętnowanie genów)


Z najnowszych badań na myszach wynika, że to geny matki odrywają dominującą rolę w rozwoju partii mózgu
odpowiedzialnych za inteligencję, po ojcu zaś dziedziczone są geny sfery emocjonalnej.
Geny występują parami – każdy z nas otrzymuje dwa ich komplety – jeden od matki w drugi od ojca. Prze wiele lat
nikt nie wątpił, że aktywność oby kopii danego genu jest jednakowa. Jednak ewolucjonista i neurobiolog Eric„Barney” Keverne oraz genetyk Azim Surami, obaj z Uniwersytetu Cambridge, przekonali się, że jest inaczej. W roku
1984 uczeni chcieli wyjaśnić, dlaczego ssaki w przeciwieństwie do wielu innych zwierząt nie mogą rozwijać się
partenogenetycznie, czyli z niezapłodnionej komórki jajowej. Spekulowali, iż być może potrzebna są dwa komplety
genów. Z zapłodnionej komórki jajowej myszy usunęli jądro i zastąpili je jądrami z dwóch niezapłodnionych komórek
jajowych. Taka komórka miała co prawda podwójny komplet genów, ale pochodziły one tylko od matki (zarodki
gynogenetyczne). Zrobili też jej męski odpowiednik – z dwoma kompletami ojcowskich genów (zarodki
androgenetyczne). Okazało się, pomimo iż obie komórki jajowe – męska i żeńska – miały wymaganą liczbę genów,
nie rozwijały się normalnie – obumierały zwykle po kilku lub kilkunastu podziałach. Zatem do prawidłowego rozwoju
embrionu potrzebne są geny pochodzące nie od jednego, lecz od obojga rodziców. Powód mógł być tylko jeden –
najwyraźniej niektóre geny zachowują się różnie w zależności od tego, od kogo pochodzą: od matki czy od ojca. W
swoich domysłach poszli dalej i spreparowali embriony – chimery, w których połowa komórek pochodziła od oby
rodziców, a połowa tylko od jednego. Były to więc jakby formy pośrednie pomiędzy normalnymi embrionami, a tymi,
jakie otrzymali w poprzednim doświadczeniu. Mieli nadzieję, że mniejsze tym razem efekty rozwojowe nie
spowodują tak wczesnego obumarcia organizmu i nie pomylili się. Na świat przyszły dwie kuriozalnie wyglądające
myszy: jedna miała głowę nieproporcjonalnie małą do w stosunku do masywnego ciała (efekt nadmiaru „męskich”
genów), druga odwrotnie – ogromy łeb osadzony na wątłym korpusie (nadmiar genów „żeńskich”). Obie na szczęście
nie żyły zbyt długo. Uczeni zaś triumfowali – różnica w działaniu genów pochodzących od matki i od ojca były aż
nadto widoczne. Nie poprzestali jednak na tym i powtórzyli eksperyment z mysimi chimerami, jednak komórki
zawierające geny tylko jednego z rodziców oznaczyli tym razem specjalnymi genetycznymi markerami, dzięki temu
mogli potem łatwo wyśledzić ich położenie. Okazało się, że jedne i drugie komórki lokowały się w różnych partiach
mózgu: „męskie” w podwzgórzu, ciele migdałowatym, jądrze przegrody, a wiek w strukturach regulujących czynności
emocjonalne i popędliwe (jak pragnienia, głód, sytość, płciowość i wściekłość), zaś „żeńskie” w ciele prążkowanym i
korze (u ludzi odpowiadają one za uczenie się, pamięć, analizę i przewidywanie). Co ciekawe zaobserwowano, że
wiele komórek, które zapuściły się na nie swój teren ulega degradacji; z wiekiem więc podział na „męskie” i „żeńskie”
partie mózgu jeszcze się pogłębia. Do normalnego rozwoju zarodka ssaka konieczna jest obecność genom żeńskiego,
jak i męskiego, z czego wynika, że genomy rodzicielskie nie są równowartościowe, lecz muszą być w jakiś sposób
zaznaczone czy też napiętnowane. Zjawisko to określa się jako imprinting genomu rodzicielskiego.
Imprinting genomowy polega na różnicującej modyfikacji materiału genetycznego zygoty, w zależności od tego, czy
pochodzi ona od ojca, czy od matki. Modyfikacja ta prowadzi do zróżnicowanej ekspresji alleli rodzicielskich podczas
ontogenezy.
Ustalono, że tym, co różnicuje obie kopie, są czynniki i procesy biochemiczne. Wśród nich najważniejsza jest
metylacja, czyli przyłączenie reszty metylowej do DNA tworzącego gen. Skutkiem metylacji jest czasowe
unieczynnienie genu (metylacja DNA jest procesem odwracalnym). Istnieją geny, które ulegają zmetylowaniu tylko
wtedy, gdy pochodzą od ojca oraz takie, w których unieczynniane są tylko ojcowskie kopie. O jednych i drugich mówi
się, że są to geny piętnowane lub podlegające rodzicielskiemu piętnu genomowemu.
Różnice w genomach rodzicielskich powstają w czasie gametogenezy jako specyficzne dla linii płciowej modyfikacje
DNA w pewnych określonych odcinkach chromosomów.
Imprinting ten jest przekazywany przez gamety do zygoty, gdzie utrzymuje się przez cały czas rozwoju zarodkowego,
a prawdopodobnie nawet do końca życia, ale tylko w komórkach somatycznych.
Natomiast w komórkach linii płciowej imprinting odziedziczony po rodzicach zostaje w pewnym momencie
wymazany, a wprowadzony nowy, którego specyfika zależy od płci przekazującego rodzica. Już pod koniec lat 80.
znaleziono pierwszy taki gen u myszy i ludzi: IGF-2 (insulinopodobny czynnik wzrostu typu II). Gen ten ulega
metylacji, kiedy pochodzi od matki i nie jest metylowany, kiedy jest przekazywany przez ojca. Taka różnica w
metylacji utrzymywana jest we wszystkich komórkach organizmu. Aktywny jest tylko odziedziczony od ojca allel genu
IGF-2 (11p).
W praktyce imprinting może się ujawnić, jeżeli przypadkowo dziecko dziedziczy obie kopie imprintingowanego
chromosomu od jednego rodzica, a żadnej od drugiego. Przykładowo brak normalnego 15. chromosomu od ojca
wywołuje syndrom Pradera – Willego, natomiast brak tego samego chromosomu od matki prowadzi do syndromu
Angelmana.
Podsumowując – imprinting polega na wyłączeniu ekspresji jednego z dwóch alleli danego genu.

Zespół Pradera – Willego


Wywołany jest brakiem genów ojca na długim ramieniu chromosomu 15.
Dzieci z tym zespołem rodzą się z wiotkimi mięśniami, są blade, nie chcą ssać piersi, mają trudności z połykaniem, ale
później jedzą bez umiaru, nigdy nie doznają nasycenia i w ten sposób nabierają tuszy. Mają małe dłonie i stopy,
niedorozwinięte organy płciowe, zmieniony kształt oczu i ust. Są opóźnione w rozwoju umysłowym, mają
spektakularne napady gniewu zwłaszcza, gdy odmawia się im jedzenia.

Zespół Angelmana


Brak genów matki na 15 chromosomie. Dzieci z tym zespołem tzw. „puppet children” (dzieci marionetki) są napięte,
chude, hiperaktywne, cierpią na bezsenność, mają małą głowę i duże szczęki, wykonują gwałtowne i urywane ruch
jak marionetki; mają pogodny charakter, są wiecznie uśmiechnięte i często wybuchają śmiechem. Nigdy nie uczą się
mówić i są głęboko upośledzone umysłowo.

Mitoza, mejoza


Zarodki gynogenetyczne (chromosomy od matki) – niedorozwój łożyska
Zarodki androgen etyczne (chromosomy od ojca) – niedorozwój zarodka, duże łożysko
Od plemnika do komórki jajowej przechodzi tylko materiał genetyczny, który jest zorganizowany inaczej niż w
komórce jajowej. Informacja ta następnie ulega przeprogramowaniu. W plemniku (we wstawce) jest bardzo dużo
mitochondriów, ale komórka jajowa je eliminuje.
Rozwój komórki jajowej do momentu implantacji jest kierowany tylko przez nią samą. Czynniki transkrypcyjne
zlokalizowane w komórce jajowej (słabo poznane) mówią jakie geny i w jakim momencie mają być włączane.
Po implantacji dalszy rozwój komórki jajowej nie jest prowadzony tylko przez jej wewnętrzne czynniki, ale także
przez dodatkowe czynniki hormonalne pochodzenia matczynego.
Ważna jest lokalizacja komórki jajowej w macicy.
Na początku po zapłodnieniu tworzą się przedjądrza (żeńskie/męskie), a dopiero potem następują podziały.
W komórce jajowej znajduje się ok. 20 genów. Geny ulegające specyficznej transkrypcji w komórce jajowej mogą
odgrywać bardzo istotną rolę w procesie formowania się pęcherzyka jajnikowego, owulacji, zapłodnienia i wczesnej
embriogenezy.
Jednym z najlepszych modeli do badania funkcji genów specyficznych dla oocytu jest model myszy z wykorzystaniem
techniki „knock out” (pozbawienie myszy określonego genu i ocena jej fenotypu).
Wszystkie wymienione poniżej geny zidentyfikowane u myszy posiadają swoje homologi u człowieka.
Do genów ulegających specyficznej ekspresji w oocycie zalicza się:
  • c – Mos (onkogen mięsaka Maloney)
  • GDF – 9 (różnicujący czynnik wzrostu 9)
  • ZP1 (gen osłonki przezroczystej 1)
  • ZP2 (gen osłoni przezroczystej 2)
  • ZP3 (gen osłonki przezroczystej 3)
  • Fig alfa (gen czynnika w linii zarodkowej alfa)
  • MATER (antygen matczyny wymagany przez embrion)
  • Zar 1 (gen zatrzymania zygotycznego 1)
  • H1oo (specyficzny dla oocytu)

Onkogen mięsaka Maloney (c – Mos)


Samce pozbawione genu c – Mos charakteryzują się prawidłową płodnością, natomiast samice myszy mają obniżoną
płodność z powodu upośledzenia dojrzałej komórki jajowej do zatrzymania w stadium mejozy.

Czynnik różnicowania 9 (GDF – 9)


Samice myszy homozygotycznych pozbawione tego genu charakteryzowały się niepłodnością pierwotną. Dochodziło
do szybkiego zahamowania rozwoju oocytu w stadium pęcherzyka związkowego, degeneracji oocytu.
U człowieka GDF – 9 może odgrywać rolę w patogenezie zespołu policystycznych jajników i zespołu przedwczesnego
wygasania czynności jajników.

Geny otoczki przezroczystej ZP (ZP1, ZP2, ZP3)


Badania eksperymentalne na zwierzętach transgenicznych pozbawionych pojedynczego genu z rodziny ZP wykazały
całe spektrum fenotypowych nieprawidłowości. Obejmowały one dysorganizację kompleksu wzgórek jajonośny –
oocyt, obniżoną liczbę pęcherzyków przedowulacyjnych, zaburzenia w procesie owulacji, zaburzenia w rozwoju do
stadium blastocysty, obniżoną płodność.
Dwie ZP proteiny są wystarczające do formowania macierzy otoczki. Jedną proteiną musi być zawsze ZP3, a drugą
ZP1/ZP2.
Uważa się, że ZP1 pełni istotną rolę dla integralności osłonki przezroczystej i zapobiega przedwczesnemu wylęganiu
się i obniżonemu wskaźnikowi zapłodnienia.
Myszy pozbawione genu ZP2 są bezpłodne. Przyczyną tego jest obniżona ilość oocytów, które można znaleźć w
jajowodach po owulacji oraz zmniejszona liczba embrionów rozwijających się powyżej stadium 2 – komórkowego.
Mutanty pozbawione ZP3 posiadają prawidłowy oocyt, ale są całkowicie pozbawione macierzy otoczki przezroczystej
i mają zdezorganizowaną corona radiata. Myszy te przechodzą owulację ale są bezpłodne.

Czynnik α w linii zarodkowej (Fig α)


Mutanty pozbawione tego genu nie wykazują ekspresji genów ZP1, ZP2 i ZP3. Jajniki takich myszy są dużo mniejszych
rozmiarów i zawierają głównie struktury podobne do sznurów płciowych. Myszy pozbawione genu Fig α są
bezpłodne.

Matczyny gen wymagany przez embrion (MATER)


Myszy pozbawione tego genu są bezpłodne. Embriony tych mutantów są zatrzymane na etapie 2 komórek.

Gen zygotycznego zatrzymania (Zar 1)


Myszy go pozbawione są niepłodne. Rozwój jajnika i oogeneza aż do okresu zapłodnienia nie jest upośledzona.
Charakterystyczne jest, że większość embrionów tych mutantów zatrzymuje się w rozwoju na etapie 1/2 komórek.

Histon H1 specyficzny dla oocytu (H1oo)


Ekspresja tego genu występuje podczas oogenezy i wczesnej embriogenezy. Może odgrywać rolę przy regulacji
procesów transkrypcji podczas przejścia oocytu w embrion.
Niepłodność idiopatyczna - nie da się określić jednoznacznej przyczyny (np. czynniki zlokalizowane w komórce
jajowej)

Reprodukcja naturalna (klonowanie reprodukcyjne)


Z komórki jajowej usuwamy jądro komórkowe i wprowadzamy diploidalne jądra z komórki somatycznej.

Technika transplantacji jąder


  • pobiera się jądro komórkowe z jednej z komórek, zawierającej wszystkie geny danego osobnika i wprowadza
    do komórki jajowej, z której uprzednio usunięto jej własne jądro

  • powstający zarodek, z którego każda komórka zawiera DNA dawcy wprowadza się do macicy biorczyni, gdzie
    rozwija się do momentu urodzenia

Cybrydy


  • wprowadzanie jądra do oocytu pobranego od osobnika innego gatunku
  • cybryda to mieszaniec pod względem genetycznym jądrowo – cytoplazmatyczny
  • idealny klon uzyskujemy wtedy, kiedy jądro komórkowe wprowadzi się do oocytu uzyskanego od tego
    samego osobnika

Nieprawidłowy rozwój większości rekonstruowanych oocytów:


  • jest spowodowany nieprawidłową adaptacją wprowadzonych jąder do środowiska cytoplazmatycznego
    (nieprawidłowe/niewystarczające przeprogramowanie/przemodelowanie)
  • przeprogramowanie to zmiany w funkcjonowaniu genów
  • przemodelowanie – zmiany morfologiczne
  • przy rekonstruowaniu jąder ważny jest:
    • dobór faz cyklu komórki biorcy i komórki dawcy jąder
    • odpowiednia metoda aktywacji oocytów odpowiadająca za prawidłowe przeprogramowanie jąder

Partenogeneza


Aktywacja komórki jajowej przed ostatecznym podziałem redukcyjnym materiału genetycznego (komórka ma 46
chromosomów).
Pierwszy ludzki zarodek uzyskano w 2001 roku, 13 października. Zarodki te składały się z 6 komórek. Uzyskano je
techniką transplantacji jąder.

Klonowanie reprodukcyjne jest złem






  • wysoka śmiertelność i odsetek wad wrodzonych
  • zagrożenia psychologiczne; dylematy psychiczne
  • eugenika (selektywne rozmnażanie, aby ulepszyć gatunki z pokolenia na pokolenie)
  • klonowanie fenotypów pożądanych np. w celach wojskowych

Zapłodnienie poza ustrojem





  • techniki wspomaganego rozrodu ART.
  • zapłodnienie pozaustrojowe i transfer zarodka IVF – ET
  • docytoplazmatyczna iniekcja plemnika ICSI

W celu uzyskania komórek jajowych stosuje się hiperstymulację hormonalną jajników w celu pobudzenia do wzrostu
kilku lub kilkunastu pęcherzyków jajonośnych do stadium pęcherzyka dojrzałego (Graafa).
Komórki jajowe pobiera się przez punkcję pęcherzyków pod kontrolą USG z prowadnicą dopochwową.

Zapłodnienie pozaustrojowe IVF – ET


  • w laboratorium pozyskane oocyty oceniane są pod względem prawidłowości budowy oraz stopnia dojrzałości
    i umieszczane są w inkubatorze, w specjalnym podłożu do hodowli razem z nasieniem (świeżym pozyskanym
    podczas masturbacji/nasieniem zamrożonym po kapacytacji), gdzie w specjalnych warunkach fizycznych
    (stałej temperaturze 37°C, 5% CO 2 i odpowiedniej wilgotności) dochodzi do zapłodnienia.
  • zarodek w stadium blastomerów (4) – 48 – 72h – przenosi się do macicy matki – dawczyni komórki
    jajowej/matki zastępczej
  • aby zmniejszyć ryzyko ciąży mnogiej ogranicza się liczbę podawanych embrionów do 2/3 w zależności od
    wieku pacjentki, a nadliczbowe embriony są zamrażane i mogą być przechowywane przez wiele lat w
    temperaturze ciekłego azotu
  • wskazania do stosowania leczenia IVF – ET:
    • czynnik jajowodowy (obustronnie niedrożne jajowody, uszkodzenie jajowodu w odcinku końcowym)
    • zaburzenia owulacji (brak ciąży po skutecznej indukcji owulacji w połączeniu z inseminacjami)
    • czynnik męski (upośledzenie parametrów nasienia; brak plemników w nasieniu; w sytuacji, kiedy
    • wykonane badania wskazują na zachowaną czynność plemnikotwórczą jąder)
    • endometrioza (minimalna, średniego stopnia i ciężka)
    • niepłodność niewyjaśnionego pochodzenia (niepłodność idiopatyczna)

Docytoplazmatyczna iniekcja plemnika ICSI


  • stosowana w przypadkach, gdy w wyniku uprzednio stosowanych metod nie uzyskano zarodków
  • oocyt pozbawia się komórek wzgórka jajonośnego (komórek pęcherzykowych) i po ok. 2h do wnętrza każdej
    komórki jajowej za pomocą cienkiej pipety wprowadza się pojedynczy, uprzednio wybrany plemnik (z
    nasiona świeżego, zamrożonego lub uzyskanego z nakłucia najądrza/jądra) – wprowadzenie bezpośrednio do
    cytoplazmy komórek jajowych
  • pomija się naturalne procesy związane z zapłodnieniem tj. kapacytację, reakcję akrosomalną czy reakcję
    osłonki przezroczystej
  • metoda stosowana w bezpłodności męskiej
  • po ok. 20h ocenia się czy zapłodnienie przebiegło prawidłowo, a uzyskane w ten sposób zarodki hoduje się w
    inkubatorze przez kolejne 2 dni, po czym otrzymane embriony są przenoszone do jamy macicy
  • zarodek w stadium implantacyjnym można zamrozić i po zamrożeniu wprowadzić do macicy matki

Wskaźnik rozwoju ciąży po zapłodnieniu in vitro u kobiety 27 letniej wynosi ok. 50%, u 30 – 40 letniej30%, a po 40
roku życia tylko 12%.

ART





  • zwiększa prawdopodobieństwo ciąży mnogiej, z czym wiążą się powikłania
  • niebezpieczeństwo wad wrodzonych jest takie samo jak po zapłodnieniu naturalnym
  • na 100 przypadków bezpłodności 40 jest spowodowane problemami związanymi z kobietą, 40 dotyczy
    mężczyzn, a 20 jest spowodowane problemami obojga partnerów

Diagnostyka i terapia na poziomie zygoty





  • analiza genotypu zygoty
  • implantacja tych, które mają prawidłowe geny
  • co z tymi zygotami o nieprawidłowym genotypie?

Terapia genowa


Wprowadzenie do komórek z defektem genu, genu prawidłowego przy pomocy wektora wirusowego

Rola ER w biosyntezie białek


Białka syntezowane w cysternach ER potem transportowane są w pęcherzykach np. białko hormonalne czy
enzymatyczne – modyfikacje dające białkom swoiste piętna (gdzie mają trafić).

Choroby mitochondrialne




  • genom mitochondrialny składa się z 160 nukleotydów
  • mutacje w genach mitochondrialnych prowadzą do chorób takich jak:
    • choroby serca (kardiomiopatia)
    • choroby nerek
    • choroby wątroby
    • choroby systemu nerwowego
    • zaburzenia wzroku, trawienia, trzustki


  • genom mitochondrialny poddany działaniu różnych czynników egzo- i endogennych jest podatny na mutacje,
    ponieważ nie występuje tu tak silna dysocjacja z białkami jak w genomie jądrowym, brak systemów
    naprawczych, duża ilość wolnych rodników z powodu produkcji energii
  • mitochondria dziedziczy się tylko w linii matczynej

Fenyloketonuria


Choroba monogenowa, uwarunkowana genetycznie. W Polsce zdarza się 1/8000 urodzeń. Choroba należy do
autosomalnych recesywnych i u homozygot ujawnia się niezależnie od płci. Ze związku heterozygot
prawdopodobieństwo urodzenia chorego wynosi 25%. Ze związku homozygoty dominującej z heterozygotą
potomstwo nie jest chore, ale 50% potomstwa jest nosicielami.
Fenyloketonuria (PKU) jest rzadko występującą chorobą metaboliczną. Przyczyną jest mutacja w obrębie genu (12q)
kodującego hydroksylazę fenyloalaninową (PAH) – enzym wytwarzany w wątrobie - 12 (q 22-24), 90kb, 13 eksonów.
W wyniku mutacji produkowane jest zmienione białko: R408W (arginina zastąpiona jest przez tryptofan). W wyniku
tego organizm nie jest zdolny do przetwarzania fenyloalaniny, która gromadzi się we krwi i w innych tkankach (kwas
fenylopirogronowy): u zdrowego dziecka poziom wynosi 2mg%, zaś u nieleczonego zazwyczaj 10x więcej. W efekcie
mają miejsce zaburzenia rozwoju układu nerwowego prowadzące do ciężkiego uszkodzenia mózgu.
Najniebezpieczniejsze jest to w pierwszych latach życia dziecka, podczas najintensywniejszego rozwoju mózgu.Nieleczona choroba charakteryzuje się m. in. niedorozwojem umysłowym, opóźnieniem rozwoju mowy, wypryskami,
wzmożonym napięciem mięśni i odruchami ścięgnowymi, napadami padaczki i drgawkami, w 2/3 przypadków
małogłowiem, zaburzeniami zachowania i fobiami, słabą pigmentacją skóry, wystającą szczęką oraz przykrym mysim
zapachem moczu (objaw często rozpoznawany przez matki).
Każdy noworodek poddawany jest badaniu przesiewowemu pod kątem fenyloketonurii, gdyż leczenie jest tym
skuteczniejsze, im wcześniej się rozpocznie. Polega ono na utrzymaniu ścisłej kontroli metabolicznej za pomocą diety
o małej zawartości fenyloalaniny, co wymaga zastosowania specjalnych leczniczych produktów żywieniowych. Z
jadłospisu eliminuje się w znacznym stopniu produkty mięsne, ryby, jaja, ser, mleko i jego przetwory, chleb, a także w
mniejszym stopniu produkty zbożowe, warzywa i owoce. Zamiast nich używa się sztucznie przyrządzonych
preparatów (np. Lofenalac). Skuteczność programów badań przesiewowych noworodków w kierunku PKU jest duża –
niemowlęta, u których rozpoznano we wczesnym okresie życia i natychmiast rozpoczęto leczenie, uzyskując dobrą
metaboliczną kontrolę choroby, pozostawały zdrowe i prawidłowo się rozwijały, a ich oczekiwana długość życia
będzie prawdopodobnie taka sama jak w populacji ogólnej.
Fenyloalaninę w pożywieniu zastępuje się tyrozyną (hydrolizaty kazeiny).
Testy:
  • test Gutriego na zwiększony poziom fenyloalaniny we krwi (hodowla fenylozależnych szczepów bakterii we
    krwi chorego)
  • badanie metabolitów fenyloalaniny (kwas fenylopirogronowy) w moczu z zastosowaniem FeCl 3

Albinizm (bielactwo wrodzone)


Występuje z częstością 1/10 tys. Schorzenie polega na niemożności wytwarzania barwnika melaniny. Produkujące go
normalnie melanocyty obecne są w skórze, tęczówce i innych narządach. Zarówno wytwarzanie tych komórek, jak i
ich budowa są prawidłowe, brakuje natomiast odpowiedniego enzymu (tyrozynazy przekształcającej prekursor
melaniny w barwnik – melaninę; prekursorem dla barwników skóry jest fenyloalanina). Dziecko z tym schorzeniem
ma od urodzenia bardzo jasną i różową skórę, co jest przeświecaniem naczyń krwionośnych. Jest także wybitnie
nadwrażliwe na światło słoneczne, gdyż wytwarzanie melaniny stanowi jeden z mechanizmów obrony skóry przed
szkodliwym działaniem słońca. Łatwo dochodzi u niego do powstawania rumieni, pęcherzy, nadżerek i nadmiernego
rogowacenia. Ponieważ barwnika pozbawione są wszystkie narządy, dlatego włosy są białe lub biało-żółte, tęczówki
różowe, a źrenice czerwone (brak melaniny w naczyniówce i tęczówce). Całkowitemu bielactwu towarzyszą
nierzadko zaburzenia oczne (światłowstręt, oczopląs, wady refrakcji, zmiany w siatkówce) i psychiczne. W odmianie
bielactwa dziedziczącej się autosomalnie dominująco (tzw. zespół Tietza) występuje głuchoniemota, a nie ma zmian
ocznych.
Choroba dziedziczy się autosomalnie recesywnie, ale jest też odmiana dziedzicząca się autosomalnie dominująco
(tzw. zespół Tietza). Występuje w niej głuchoniemota, ale nie ma zmian ocznych.

Alkaptonuria


Alkaptonuria polega na mutacji w obrębie genu HGA (3q) kodującego białko enzymu oksydazy kwasu
homogentyzynowego (1,2 - dioksygenazę homogentyzynianową). Ten ostatni gromadzi się w chrząstkach, stawach,
ścięgnach, naczyniach krwionośnych i skórze. Prowadzi przez to zmian zapalnych i zwyrodnień stawów oraz ścięgien.
Pojawia się ochranoza, tj. przebarwienia na nosie, białkówkach i za uszami, wyglądające podobnie jak chrząstki przy
autopsji. Kwas homogentyzynowy wydalany jest również z moczem, który w wyniku konta ku z powietrzem utlenia
się dając niebiesko-brunatne produkty (stąd określenie „choroba niebieskich pieluch”). Procesowi temu zapobiega
przeciwutleniacz – kwas askorbinowy, dlatego chorzy zażywają witaminę C.
Choroba dziedziczona autosomalnie recesywnie.

Choroba Parkinsona


Choroba neurodegeneracyjna; jedną z jej przyczyn jest brak przemian fenyloalaniny w tyrozynę.Brak dopaminy (nierytmicznie wytwarzana) w neuronach istoty czarnej. Neurony istoty czarnej wytwarzają
neurotransmiter dopaminę (neurony dopaminergiczne), zawierają ponadto melaninę (neurony/obszary
barwnikonośne). Konsekwencją zaburzenia funkcji tych neuronów jest niedobór dopaminy (ok. 70 – 80%) w istocie
czarnej. Prekursorem dopaminy jest tyrozyna.
Czynniki wywołujące te zmiany zwyrodnieniowe do chwili obecnej nie zostały dostatecznie określone, jednak
przynajmniej część z nich to czynniki genetyczne, infekcje wirusowe, urazy.
Główne cechy choroby to:
  • bradykinezja (spowolnienie ruchów)
  • drżenie pewnych partii ciała
  • degeneracja neuronów dopaminowych istoty czarnej mózgu
  • hipodopaminergia i wzrost poziomu acetylocholiny w mózgu
  • sztywność mięśni, zaburzenia równowagi

Leczenie to głównie terapia antycholinergiczna, zmniejszenie aktywności układu antycholinergicznego.
Amantadyna – lek zwiększający uwalnianie endogennej dopaminy
Choroba Parkinsona dotyczy 1% populacji ludzi od 40 – 60 roku życia, ale zdarza się również u ludzi młodszych.

Choroby tarczycy









  • gruczoł tarczycy ma wagę 15 – 30g
  • tyroksyna to prekursor T3 i T4
  • regulacja przemiany materii, gospodarki wapniowo – fosforanowej
  • od poziomu T3 i T4 zależy regulacja szeregu genów (wpływ na czynniki transkrypcyjne)
  • nadczynność – spadek wagi, nerwowość, wytrzeszcz oczu, bezsenność, pękanie paznokci, wypadanie
    włosów, drżenie rąk
  • niedoczynność – nadwaga, obrzęk powiek i policzków, zła tolerancja zimna, niska ciepłota ciała
    wole, zmiany oczne

Choroby związane z chromosomem X


Dystrofia mięśniowa dziecięca Duchenne’a (częstość 1/3,5 tys. urodzeń) jest często letalną postacią zaniku mięśni.
Objawy zauważalne są w wieku 3-5 lat i obejmują: symetryczny zanik mięśni obręczy miednicznej, a później barkowej
oraz zmiany mięśnia sercowego, u dzieci – kaczkowaty chód, trudności z poruszaniem się po schodach i schodzeniem
z łóżka. Chorzy dożywają do 30 lat.
Przyczyną jest mutacja genu DMD (Xp21) kodującego dystrofinę. Pełni ona funkcje strukturalne w membranach
włókien mięśniowych, które przy dystrofii wykazują niestabilność.
Gen DMD jest największym genem genomu ludzkiego – zawiera około 2,5 miliona par zasad, co stanowi ok. 1%
chromosomu X. W 10% przypadków dystrofia spowodowana jest mutacją istotnej sekwencji DNA.
Choroba dziedziczona recesywnie, sprzężona z płcią. Najczęściej chorują mężczyźni, a kobiety są nosicielkami
choroby.
Jak dotąd brak skutecznej terapii leczącej tę chorobę.
Komentarze
#1 | grabwurte dnia lipiec 18 2017 20:47:24
#2 | muniekole dnia sierpień 11 2017 22:38:23
Terapia leczeniem trądziku różowatego nie jest kurowana i najprzyzwoiciej jest określać wielkość pod spodem w stosunku do ujarzmienia części zaczerwienienia facjacie zaś metamorfoz palnych, zminimalizowania ilości, frazeologizmu wytrwania zaś potęgi wymiotów a równoległych zwiastunów świądu, płonięcia a miłość. Dwaj główne wybiegi leczenia trądziku różowatego to miejscowe oraz danielpludowski.pl/ ustne środki antybiotyczne. Leczenie laserowa uległa również zaliczona jako forma leczenia. W trakcie podczas gdy w cugu kilku tygodni środki cyklicznie powodują przelotne pocenie się, zaczerwienienie najczęściej powraca po zabiegu. Rozwlekłego kuracja, przeważnie odkąd niejakiego aż do dwóch latek, przypuszczalnie wić się aż do trwałej kurateli stanu przy niektórych pacjentów. Trwałe leczenie istnieje raz za razem potrzebnego, wprawdzie niektóre trafy opadają po jacyś czasie tudzież stanowią trwale. Nieciepłe trafy, pozostawione bez leczenia, pogarszają się razem z upływem okresu.
#3 | muniekole dnia sierpień 29 2017 21:50:36
trądzik różowaty krem redukujący podrażnienia trądzik różowaty leczenie skuteczne http://smi.wlodawa.eu/grupy/procto-vitale/ lwie zmarszczki jak się ich pozbyć ostropest plamisty przeciwwskazania
Dodaj komentarz
Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.
Oceny
Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.

Brak ocen. Może czas dodać swoją?
Szukaj na stronie
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Shoutbox
Musisz zalogować się, aby móc dodać wiadomość.

12/07/2018 02:13

11/07/2018 01:23

06/07/2018 19:48
<a href=http://ekovse
.ru/katalog/biopre
paratyi/globioma-p
ond-fizitabs>Мет
оды очистки водоемов от донных отложений
</a>

23/06/2018 13:29
generic viagra viagra generic

22/06/2018 18:40
cialis generic buy generic cialis

22/06/2018 18:29
viagra generic generic viagra

20/06/2018 13:42
buy viagra online generic viagra

18/06/2018 23:41
Ways to avail benefits associated with RSS Feed's for YOUR WEBSITE? [url=http://postrs
s.com/][img]http:/
/postrss.com/wp-co
ntent/uploads/2015
/10/41.jpg[/img][/
url

16/06/2018 22:45
generic viagra 100mg generic viagra

16/06/2018 22:34
buy cialis online cialis

Aktualnie online
· Gości online: 1

· Użytkowników online: 0

· Łącznie użytkowników: 10,243
· Najnowszy użytkownik: Matthewrag
Wygenerowano w sekund: 0.06 1,127,006 Unikalnych wizyt

Więcej na iuczelnia.edu.pl

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.