Aglutynacja
Dodane przez pasqdnik dnia Czerwiec 04 2010 21:31:45
AGLUTYNACJA PROBÓWKOWA

Aglutynacja to odczyn, w którym zachodzi połączenie antygenu ze swoistym przeciwciałem, przy czym antygen występuje w formie upostaciowanej, czyli komórkowej.
Przykładem antygenów upostaciowanych są wnikające do organizmu antygeny:
obcych organizmów
krwi
bakteryjne

W czasie infekcji organizmu gospodarza przez bakterie z rodziny enterobacteriaceae wytwarzane są przeciwciała różnej klasy np.:
przeciwciała przeciwko rzęskom bakteryjnym
przeciwciała przeciwko LPS (antygen somatyczny bakterii)

Tak więc zarówno rzęski jak i LPS mają właściwości immunogenne – indukują wytwarzanie przeciwciał.

Miano przeciwciał rzęskowych i somatycznych w surowicy pacjenta oznaczamy w teście aglutynacji probówkowej. Antygen stosowany w teście to fabrycznie przygotowana zawiesina bakterii salmonella typhi.

Zawiesina typu H z utrwalonym antygenem rzęskowym: Bakterie w jałowym, izotonicznym HCl zabija się wysoką temperaturą i traktuje roztworem 0,5% formaldehydu. Utrwala on antygen rzęskowy.
Zawiesina typu O z utrwalonym antygenem somatycznym: Bakterie traktuje się roztworem 0,5% fenolu. fenol powoduje denaturację rzęsek i odsłonięcie antygenu somatycznego.

Przeciwciała są dwuwartościowe tzn., że 1 cząsteczka przeciwciała wiąże się z 2 rzęskami na 2 komórkach. Taki kompleks antygenu upostaciowanego i swoistego preciwciała to aglutynat, a reakcja to aglutynacja rzęskowa, obłoczkowa lub typu H.

Jeżeli w surowicy są przeciwciała przeciwko LPS to przyłączają się do komórek – aglutynacja typu O lub gródkowa.

Ustawiamy szereg 10-u probówek, w 1 probówce mamy 1ml surowicy rozcieńczonej 1:50 (20µl surowicy i 980µl NaCl), w probówkach 2-8 rozcieńczenia zwiększają się w postępie geometrycznym – każde następne jest 2 razy wyższe od poprzedniego (w ostatniej rozcieńczenie 1:6400). Robimy to w ten sposób, że do każdej probówki (oprócz 1 i 9) dodajemy 0,5ml NaCl a następnie do 2 probówki przenosimy 0,5ml rozcieńczonej surowicy z 1 probówki, mieszamy i przenosimy 0,5ml do 3 probówki itd. aż do probówki 9. W probówkach 9 i 10 mamy kontrole: 9 to kontrola przeciwciał(0,5ml rozcieńczonej surowicy) a 10 to kontrola antygenu (0,5ml NaCl i antygen) – sprawdzamy czy antygen i przeciwciało nie ulegają pseudoaglutynacji pod wpływem rozcieńczalnika.

Do probówek 1-8 i 10 należy dodać antygen (100µl antygenu O lub 50µl antygenu H)
inkubacja 24h w temperaturze pokojowej
odczytujemy miano przeciwciał (aglutynacji)

Miano przeciwciał (aglutynacji) jest to odwrotność najwyższego rozcieńczenia przy którym widoczny jest wynik dodatni w postaci aglutynacji grudkowej lub obłoczkowej.

Test ten zwany jest testem Widala. Jest wykorzystywany w sanepidzie, służy do oznaczania miana przeciwciał przeciwko pałeczkom z rodziny Enterobacteriaceae. Wyskokie miano (powyżej 3000) świadczy o niedawno przebytej infekcji, niskie miano (50 – 100) świadczy o dawnym kontakcie a wynik ujemny, że pacjent nie przeszedł infekcji.
AGLUTYNACJA SZKIEŁKOWA

Jeżeli test wykonujemy na szkiełkach to jest to aglutynacja szkiełkowa (np. oznaczanie grup krwi, Rh).
Więcej na iuczelnia.edu.pl

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies.